وصيت نامه شهید سید ابوالقاسم داود الموسوی

سيد جعفر مى‏گويد: در همان روز شهادت و در هواپيما وصيت نامه‏ اش را نوشته است و تا لحظه شهادت مشغول نوشتن بوده و شايد در نظر داشته چند جمله ديگر بنويسد، كه با حمله به هواپيما و سقوط آن، جانش به ملكوت اعلى پر مى‏كشد. چون كه تاريخ نوشتن وصيتنامه همان اول اسفند مى‏باشد و هنوز ناتمام مى‏باشد. نسخه اصلى وصيت نامه شهيد موسوى كه به خون مطهرش رنگين شده است در منزل نگهدارى مى‏شود. او در اين وصيت نامه، توصيه‏ هاى زيادى نسبت به مردم، و خانواده و فرزندانش دارد كه گوشه‏ هايى از آن چنين است:

بسم اللّه الرّحمن الرحيم

الّذين آمنوا و جاهدوا و جاهدوا فى سبيل اللّه باموالهم و انفسهم اعظم درجة عند اللّه و اولئك هم الفائزون. التوبه:20
خداوند متعال توفيق نصيب فرمود به همراه جمعى از روحانيون معظم و نمايندگان محترم روانه جبهه‏ ها كعبه دلهاى عاشقان خدا و ايثار و شهادت بشويم...
اميد است كه اگر خداوند لايق ديد و شايسته ورود به بارگاه ربوبى يافت و به محفل عباد صالح و شهداء و صديقين اجازه ورود فرمود اين وصيت به عنوان آخرين كلماتى كه از زبان دل بر مى‏خيزد، براى فرزندانم و همسرم و والدين گرامم و اخوان ارجمند و همشيره مهربانم و وابستگان محترم و دوستان عزيز و همشهريان و همكاران و موكلين محترم و مردم شهيد پرور و رشيد كشور و همه خدمتگزاران فداكار به يادگار بماند.
با اعتقاد به يگانگى خداى لايزال و قادر متعال، عليم و حكيم و مدبر امور و فعال ما يشاء، و رسالت انبياء عظام الهى، بالاخص خاتم انبياء پيامبر بزرگ اسلام (ص)و امامت دوازده امام معصوم(ع) و ولايت فقيه و اعتقاد به حقانيت و مرگ و سؤال در قبر و حساب و كتاب و ميزان و صراط و بهشت و جهنم و اميد به رحمت و غفران الهى وصيت خودم را آغاز مى‏كنم: پدر بزرگوارم شما زحمت فراوان كشيديد و هنوز هم فراوان تحمل مى‏كنيد. من از محبت و زحمات شما نتوانستم حق‏شناسى كنم و حق شما را نتوانستم رعايت نمايم و همچنين حقوق مادر سخت مهربانم. اولا حلالم كنيد و ثانيا اگر خدا مرا لايق شهادت ديد در عزايم جدّا صبر كنيد كه خدا با صابران است...
فرزندان عزيزم، نور چشمانم... اميد است خودتان با تمسك به قرآن كريم و تأسى به اهل بيت و تبعيت از اسلام و تعليمات آن كه دين انسان سازى و مكتب رشد و تعالى روحى و تكامل معنوى است، و قادر است انسانهايى همچون پيامبر اكرم (ص)و اميرالمؤمنين و فاطمه زهرا و خديجه كبرى و ائمه هدى (ع) و امام امت، رهبر بزرگمان، و بزرگانى همچون شهداى محراب و شهيد مظلوم بهشتى عزيز و آيت اللّه بزرگوار مطهرى و ديگر بزرگان را پرورش دهد. اميد است شما بتوانيد قصور مرا جبران كنيد و با الهام گرفتن از آيات كتاب خدا و رهنمودهاى اولياء خدا و مراقبت از خويش و پرهيز از هواى نفس و تهذيب اخلاق و تزكيه نفس، محبوب فدا و رهرو راه انبياء و ائمه طاهرين بشويد. و مايه عزت اسلام و فخر امام زمان روشنى چشم ما باشيد...» (23)

+ نوشته شده در  جمعه یکم مهر ۱۳۹۰ساعت 11:54  توسط هيئت مديره  |